واژگان سربی یک پسر

دوباره دل هوای با تو بودن کرده
نگو این دل دوری عشقتو باور کرده
دل من خسته ازین دست به دعاها بردن
همه ی آرزوهام با رفتن تو مردن

حالا من یه آرزو دارم تو سینه
که دوباره چشم من تو رو ببینه

واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا میدم
آخه تو رنگ چشات قیمت دنیا رو دیدم
توی هفت تا آسمون تو تک ستاره منی
به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمیدم

حالا من یه آرزو دارم تو سینه
که دوباره چشم من تو رو بیبنه

دوباره دل هوای با تو بودن کرده
نگو این دل دوری عشقتو باور کرده
دل من خسته ازین دست به دعاها بردن
همه آرزوهام با رفتن تو مردن

همه آرزوهام با رفتن تو مردن

حالا من یه آرزودارم توو سینه
که دوباره چشم من تو رو بیبنه

 

لینک آهنگ

p.s. I love this song

اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش / حریف خانه و گرمابه و گلستان باش
شکنج زلف پریشان به دست باد مده / مگو که خاطر عشاق گو پریشان باش
گرت هواست که با خضر همنشین باشی / نهان ز چشم سکندر چو آب حیوان باش
زبور عشق نوازی نه کار هر مرغیست / بیا و نوگل این بلبل غزل خوان باش
طریق خدمت و آیین بندگی کردن / خدای را که رها کن به ما و سلطان باش
دگر به صید حرم تیغ برمکش زنهار / و از آن که با دل ما کرده‌ای پشیمان با
تو شمع انجمنی یک زبان و یک دل شو / خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش
کمال دلبری و حسن در نظربازیست / به شیوه نظر از نادران دوران باش
خموش حافظ و از جور یار ناله مکن / تو را که گفت که در روی خوب حیران باش

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم
"سعدی"

ما را که درد عشق و بلای خمار کشت / یا وصل دوست یا می صافی دوا کند
جان رفت در سر می و حافظ به عشق سوخت / عیسی دمی کجاست که احیای ما کند

لیلی
چشمت خراج سلطنت شب را
از شاعران شرق طلب می کند.
من آبروی عشقم
هشدار... تا به خاک نریزی.
پرکن پیاله را
آرام تر بخوان
آواز فاصله های نگاه را
در باغ کوچه های فرصت و میعاد
بگشای بند موی و بیفشان
شب را میان شب
با من بدار حوصله، اما نه با عتاب.
رمز شبان درد
شعر من است.
گفتی گل در میان دستت می پژمرد
گفتم که خواب در چشم هایت، به شهادت رسیده است.

باورم کن, باورم کن ای غریبه
من تو را در مرز ناباوری یافتم
در ته دره نا امیدی, در سیاه چالهای تنهایی
آری ناامیدی, آری تنهایی ...
نا امیدی از درک کسی
تنفس صدایی
استشمام حرکتی
تمرکز قکری

مدتها بود که مرده بودم
مدتها بود که دوستت داشتم, عاشقانه
در ذهنم - که هنوز می خواهد -
قبل از دیدارت
شخصی شبیه تو, ساخته ذهنی خسته, دلی مرده, صدایی آزرده
درکم کن, درکم کن ای غریبه

با پیاله چشمانت و عرق نگاهت مستم کردی
حال با این مست میخانه چه خواهی کرد؟
با صدای خسته عاشقانه چه خواهی کرد؟
با وافور لبانت و تریاک ناب لبخندت خمارم کردی
حال با این شیره ای دیوانه چه خواهی کرد؟
با نگاه معصوم بیگانه چه خواهی کرد؟

تو دریای بیکران, من تشنه صد ساله
قطره ای آب, تا جسم بی رمق دوباره جان گیرد
اندکی موج, تا آتش دل کمی فرو نشیند

تو مرا می شنوی, من تو را می بینم
تو قدیسه پگانی, من فریاد آزاد زمانم
به پایت می ریزم
شبنم روی گلهای گونه, یادگار باران دیشب
آری, باران دیشب, باریده از ابرهای سرد آسمان هفتم
آری, آسمان هفتم, خدا دیشب گریه کرد
به دستانت می ریزم
جامِ مقدسِ شامِ اول را, یادگار همیشه
آری همیشه, روزی که آتشفشان سینه را تغذیه کردم
آری, تغذیه, از وجود سراسر پاکت
و به قلک قلبت می ریزم
همه خواهش های دلم را
همه دارایی های ذهنم را
می ریزم و می ریزم, تا که شاید روزی پر شود قلک
و تو باز کنی آن را و ببینی مرا
آنقدر می ریزم تا ببینی مرا
تا ببینی مرا
تا ببینی مرا
تا ببینی
تا ...

ای رفیقای مهربون
جمع شین و کاری بکنین
بیاین منو یاری کنین
معشوق من داره میاد
با ناز و اطفارش میاد

دست بزنین شادی کنین
با هم دیگه بازی کنین
حیاطا آب پاشی کنین
دیوارا نقاشی کنین
اتاقا گلکاری کنین
قشنگی را جاری کنین
جمع شین و کاری بکنین
بیاین منو یاری کنین
معشوق من داره میاد
با ناز و اطفارش میاد

چشمای من منتظرن
تا که از در برسه
بیفته چشمام به تنش
بشنوه گوشام سخنش
جمع شین و کاری بکنین
بیاین منو یاری کنین
معشوق من داره میاد
با ناز و اطفارش میاد

ای رفیقای خودمونی
بیاین بریم به مهمونی
حرفای با مزه بگین
جوکای پر از خنده بگین
حرف نیش دار نزنین
الکل عیش دار نزنین
کاری کنین خسته نشه
مهمونی چند دسته نشه
جمع شین و کاری بکنین
بیاین منو یاری کنین
معشوق من داره میاد
با ناز و اطفارش میاد

تا نیمه شب بازی کنین
عزیزمو راضی کنین
حرفای خوب خوب بزنین
از دل من هیچی نگین
خنده رو لبهاش بکارین
شیرینی و شادی بیارین
خسته روونش نکنین
روونۀ خونش نکنین
جمع شین و کاری بکنین
بیاین منو یاری کنین
معشوق من داره میاد
با ناز و اطفارش میاد

چشمای من منتظرن
تا که خندش ببینن
بیفته چشمام به چِشِش
بشنوه گوشام سخنش


پ.ن.   مبتلایی به غم محنت و اندوه فراق / ای دل این ناله و افغان تو بی چیزی نیست
درد عشق ار چه دل از خلق نهان می‌دارد / حافظ این دیده گریان تو بی چیزی نیست

اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید / عمر بگذشته به پیرانه سرم بازآید
دارم امید بر این اشک چو باران که دگر / برق دولت که برفت از نظرم بازآید
آن که تاج سر من خاک کف پایش بود / از خدا می‌طلبم تا به سرم بازآید
خواهم اندر عقبش رفت به یاران عزیز  / شخصم ار بازنیاید خبرم بازآید
گر نثار قدم یار گرامی نکنم / گوهر جان به چه کار دگرم بازآید
کوس نودولتی از بام سعادت بزنم / گر ببینم که مه نوسفرم بازآید
مانعش غلغل چنگ است و شکرخواب صبوح / ور نه گر بشنود آه سحرم بازآید
آرزومند رخ شاه چو ماهم حافظ / همتی تا به سلامت ز درم بازآید